Prawdziwie wakacyjny, szybki, nieskomplikowany maraton, przy dobrej pogodzie, która w tym roku nas nie rozpieszcza. Na miejscu byliśmy na trzy godziny przed startem. W sam raz żeby dokonać wszelkich formalności bez zbędnego oczekiwania w kolejkach, spokojnie przebrać się i odetchnąć warmińskim powietrzem.

Zakochałem się w tym miejscu. Cisza i spokój. Trochę jakby czas stanął. Miasteczko zostało opanowane przez rowerzystów - zdawałoby się w pewnym momencie, że jest nas więcej niż mieszkańców. Przyjechaliśmy na miejsce w piątkowy poranek. Mieliśmy trochę nadąsane miny bo ... padał deszcz. No nie, czyżby organizatorzy nawalili. Przecież wpisowe i tak dalej! Nic podobnego. Po południu się wypogodziło. Jak zwykle tego roku maraton odbył się przy dobrej pogodzie. Rozlokowaliśmy się w pokojach naszego "pensjonatu" - dom pamiętał jeszcze czasy świetności realnego socjalizmu! Ale co to dla nas, przyjechaliśmy tu pojeździć na rowerach a nie siedzieć na tyłkach. Zaskoczył nas natomiast tamtejsza kuchnia ulokowana, nieopodal w budynku gospodarczym. No po prostu raj - dobrze, tanio i jak dla rowerzystów wystarczającej ilości. Po posiłku pojechaliśmy rozpoznać trasę. Na nasze szczęście. Objechaliśmy końcówkę trasy i mogliśmy zapoznać się z jej ciekawostkami - były to głównie trzy zjazdy ale nie uprzedzam faktów.

Kolejna impreza z cyklu Bikemaraton`ów odbyła się w Jakuszycach. Niestety po raz kolejny wyjazd w piątkowy wieczór i dojazd do Polanicy w środku nocy, część składu oczywiście na pokładzie nieśmiertelnego Schwinnobusa. Mieliśmy (jak zwykle) trochę problemów z odnalezieniem naszego lokum ale jakoś się udało . Nasze szczęście, że część składu, po raz kolejny, przyjechała dzień wcześniej i chłopaki załatwili  wszystkie formalności startowe.

Górzyniec powiem szczerze jakoś mi nie podszedł. Cała noc w naszym nieśmiertelnym Schwinnobusie, który udostępnił nam mój pracodawca, nieoceniony Marek Pietrzak.  Spaliśmy może z 6 godzin. To naprawdę mało biorąc pod uwagę, że praktycznie wszyscy mieliśmy pracowity tydzień i wyjechaliśmy w piątek zaraz po pracy. Rano szykowanie rowerków; przypinanie numerów, (dzięki Bogu, paru kumpli było wcześniej i załatwili formalności)  itp. - Łukasz  musiał jeszcze wyregulować sobie z rana Magurę (w piątek po południu założyłem mu nowy amorek!!!). Po śniadanku wyjechaliśmy - nocleg mieliśmy w Polanicy - na start w Górzyńcu. No i tragiedija - przynajmniej dla mnie. Po kilku dniach w miarę chłodnych, patelnia. Oczekiwanie na start jak zwykle w atmosferze pikniku. Zaskoczyła nas  masa ludzi, jednak udało nam się razem z chłopakami upchnąć bliżej początku